Tortaharn.net

            วิกฤตการณ์ของประเทศไทยที่ผ่านมาได้สร้างความสั่นคลอนให้กับมิติความมั่นคงของชาติ จนกระทั่งมีการกล่าวถึงคำว่า Failed State หรือมีหลายท่านใช้ศัพท์ภาษาไทยว่า รัฐล้มเหลว หรือบางท่านอาจจะใช้คำว่า รัฐล้มละลาย แต่ไม่ว่าเราจะใช้คำว่าอะไรต่างฟังแล้วมีผลในเชิงลบทั้งสิ้น และที่สำคัญในปีที่ผ่านมา (พ.ศ.2550) ประเทศไทยได้รับการจัดอันดับจาก ศูนย์วิจัยรัฐที่อยู่ในช่วงวิกฤต (Crisis States Research Centre) ซึ่งเป็นศูนย์วิจัยของ วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน ( The London School of Economics and Political Science) ให้เป็นประเทศที่มีความสุ่มเสี่ยงที่จะกลายเป็นรัฐล้มเหลว โดยจัดอันดับให้เป็นลำดับที่ 89 (อันดับ 1 – 35 จะเป็นรัฐล้มเหลว 36 – 127 เป็นรัฐที่ใกล้หรือเสี่ยง 128 – 162 รัฐธรรมดาๆ และ 163 – 177 เป็นรัฐที่มีความยั่งยืน) จึงทำให้เกิดคำถามขึ้นในใจกับหลายๆ ท่านว่า “เรา (ประเทศไทย) นั้นจะล้มเหลวหรือล้มลายจริงหรือ” ซึ่งการที่เราจะสามารถตอบคำถามหรือยอมรับในคำดังกล่าวนั้น เราคงต้องเริ่มต้นกันที่ความหมายหรือหาคำจำกัดความของรัฐล้มเหลวก่อน

        ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายที่ดำเนินต่อไปในสังคมไทย สิ่งต่างๆ คงได้พัฒนามาจนใกล้จะถึงจุดสิ้นสุด แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถตอบได้ว่าจุดนั้นจะคืออะไรและจะถึงกันเมื่อไหร่ สิ่งที่ประชาชนคนไทยหลายล้านคนคงจะมีคำถามในลักษณะเดียวกันว่าจะยุติกันได้รึยัง อย่างที่ผมเคยกล่าวเสมอว่า ถ้าทุกคนยึดถือเอาผลประโยชน์แห่งชาติเป็นที่ตั้งแล้ว สถานการณ์ที่วุ่นวายคงยุติลงไปนานแล้ว แต่ปัจจุบันนี้สิ่งที่เกิดจากทุกฝ่ายนั้นต่างล้วนแต่ยึดเอาผลประโยชน์ของตนเองหรือกลุ่มของตน เป็นที่ตั้ง ไม่ยอมลดราวาศอก ยึดมั่นถือมั่นในอัตตาของตนจนทำให้สถานการณ์พัฒนาไปไกลเกินกว่าที่จะยุติลงด้วยสันติวิธี พร้อมๆ กับความคาดหวังในกองทัพให้แสดงบทบาทที่เหมาะสมที่สุดสำหรับสังคมไทย

คำนำ
    นโยบายการป้องกันประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๑ – ๒๕๕๔ เป็นนโยบายที่มุ่งไปสู่การเสริมสร้างศักยภาพของประเทศในด้านการป้องกันประเทศให้มีขีดความสามารถรองรับกับภัยคุกคามในมิติที่หลากหลาย ทั้งภัยคุกคามรูปแบบเดิม (Traditional Threat) และภัยคุกคามรูปแบบใหม่ (Non-Traditional Threat) นอกจากนี้ยังรวมไปถึงการรักษาผลประโยชน์ของชาติ ในรูปแบบใหม่ ๆ ที่เกิดขึ้นตามกระแสการเปลี่ยนแปลงของโลก เพื่อให้กองทัพไทยมีแนวทางในการปฏิบัติ การกำหนดนโยบายการป้องกันประเทศจึงมีความสำคัญยิ่ง

    ปัจจุบันกองทัพไทยต้องเผชิญกับภัยคุกคามต่าง ๆ ทั้งในรูปแบบเก่า และรูปแบบใหม่ไปพร้อม ๆ กัน ประกอบกับการดำรงขีดความสามารถเท่าที่กองทัพมีอยู่ในปัจจุบันนั้นไม่เพียงพอกับการปฏิบัติตามบทบัญญัติที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. ๒๕๕๐ การกำหนดนโยบายการป้องกันประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๑ – ๒๕๕๔ จะช่วยให้กองทัพไทยมีทิศทางในการพัฒนาไปข้างหน้าที่สอดคล้องกับกระแสการเปลี่ยนแปลง มีเป้าหมายร่วมกันระหว่างหน่วยงานต่าง ๆ ภายในกองทัพไทย นอกจากนี้ยังช่วยให้กองทัพไทยสามารถทำงานประสานสอดคล้องกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในกิจการความมั่นคงและหน่วยงานด้านอื่น ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันนำไปสู่การรักษาผลประโยชน์ของชาติและความอยู่รอดปลอดภัยของชาติในที่สุด

        ทุกวันนี้ถ้าคนไทยทุกคนหันไปมองทางไหนก็มักจะพบแต่ปัญหา จนกลายเป็นเรื่องที่หลายคนจะตอบได้ว่าประเทศไทยของเราจะเดินหน้าไปอย่างไรกันดี เพราะปัญหาทุกอย่างในวันนี้ล้วนแต่ต้องการทางออกจากทุกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าเรายังหาทางออกไม่ได้สักเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของความสมัครสมานสามัคคีของคนในชาติ หรือ ปัญหาปากท้องของประชาชน หรือ จะเป็นเรื่องความไม่ลงตัวทางการเมืองจนไม่มีเสถียรภาพ ซึ่งความจริงแล้วถ้าหาผู้ที่เกี่ยวข้องและคนไทยทุกคนในชาติต่างคิดถึงผลประโยชน์แห่งชาติเป็นที่ตั้งแล้ว ทุกอย่างย่อมจะไม่เป็นอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ และประเทศไทยเราคงเดินไปข้างหน้าอย่างที่ประเทศอื่นยากที่จะทัดเทียม การที่ประเทศไทยเราเป็นอย่างนี้นั้นส่วนหนึ่งแล้วมาจากคนไทยเราไม่เคยทราบว่าผลประโยชน์แห่งชาติไทยคืออะไร ทำให้ขาดการปลูกฝังและสร้างจิตสำนึกของคนในชาติให้ร่วมแรงร่วมใจกันทำในสิ่งที่มุ่งไปสู่สิ่งเดียวกันคือ ผลประโยชน์แห่งชาติ

        ในห้วงที่การเมืองมีความร้อนแรงในช่วงปัจจุบันนี้คิดว่าคงไม่มีคำๆ ใดที่จะมีคนกล่าวถึงและนำมาใช้มากเท่ากับว่า “อารยะขัดขืน” และผมก็ยังมีความเชื่ออีกว่ายังมีคนอีกจำนวนมากที่ยังไม่มีความเข้าใจในคำว่าอารยะขัดขืนว่าคืออะไร และยังคนอีกจำนวนมากที่ยังไม่รู้ว่าการปฏิบัติอย่างไรถึงจะเรียกว่าอารยะขัดขืน ดังนั้นเพื่อให้ทุกๆ ท่านมีความเข้าในบทบาทของการใช้อารยะขัดขืนและการเผชิญกับอารยนะขัดขืน ในบทความนี้จึงมุ่งที่จะขยายความและทำความเข้าใจในอารยะขัดขืนในฐานะของเครื่องมือของการเมืองภาคประชาชนในยุคหลังสมัยใหม่ (Postmodern)

        ณ วันนี้เราคงปฎิเสธไม่ได้ว่าการปกครองในระบอบประชาธิปไตย (Democracy) เป็นระบอบการปกครองที่มีความสอดคล้องกับสภาพการณ์ของโลกที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ถึงแม้จะมีนักวิชาการหลายท่านยังไม่ได้เห็นดีเห็นงามไปกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตย หรือแม้แต่นักการเมือง/ผู้นำประเทศชื่อดังก็ยังไม่ได้มองว่า ระบอบประชาธิปไตยเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ยกตัวอย่างเช่น อริสโตเติลที่มองว่าประชาธิปไตยเป็นระบอบการปกครองที่ไม่ดี หรือ โธมัส ฮอบส์ ที่มองว่าระบบกษัตริย์เป็นระบอบการปกครองที่ดีที่สุด หรือแม้แต่ นรม.สหราชอาณาจักรในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองอย่าง เซอร์วินสตัน เชอร์ชิล (Sir Winston Churchill) ได้กล่าวว่า "Democracy is the worst form of government except for all those others that have been tried." หรือถอดใจความเป็นภาษาไทยได้ว่า "ประชาธิปไตยเป็นรูปแบบการปกครองที่เลวที่สุดหากเรายกเว้นไม่ไปกล่าวถึงบรรดารูปแบบการปกครองอื่นทั้งหลายทั้งปวงที่เคยถูกทดลองใช้บ้างเป็นเป็นครั้งคราว" หรือที่เรานิยมใช้กันว่า “ประชาธิปไตยไม่ใช่ระบบการปกครองที่ดีที่สุด แต่เลวน้อยที่สุด” เป็นต้น การทำความเข้าใจในระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยจึงกลายมาเป็นสิ่งที่เราทุกคนในสังคมไทยจำเป็นต้องเรียนรู้